Isu-Isu Fiqh Politik Islam

🔹 ISU KE-7: DEMONSTRASI

📌 Dua Aliran Pandangan

Dalam isu demonstrasi, terdapat dua aliran pandangan utama:

Golongan Salafi cenderung tidak menyukai dan mencela demonstrasi.

Manakala gerakan Islam dan Hizb al-Tahrir menganggap demonstrasi sebagai salah satu bentuk hak kebebasan dalam Islam dan sistem demokrasi.

⚖️ Pandangan yang Lebih Tepat

Demonstrasi pada asalnya adalah harus, bergantung kepada tujuan dan cara pelaksanaannya.

Ia perlu dinilai berdasarkan sama ada demonstrasi tersebut:

• 🟢 Mempunyai tujuan yang dibenarkan.
• 🟢 Dilaksanakan secara aman.
• 🔴 Mengandungi unsur keganasan.
• 🔴 Menyebabkan kerosakan harta benda.
• 🔴 Menimbulkan kesusahan kepada banyak pihak.

📚 Contoh yang Sering Dikaitkan dalam Sejarah Islam

1. Zahirkan Kekuatan Umat Islam

Nabi SAW memerintahkan para sahabat menzahirkan bahu kanan ketika tawaf (ittiba’). Perkara ini berlaku sebagai satu bentuk simbol kekuatan umat Islam di hadapan kaum Quraisy dan kekal diamalkan sehingga kini.

2. Pengepungan Rumah Khalifah Uthman bin Affan RA

Ketika para pemberontak datang menuntut penjelasan, Uthman RA tidak mengarahkan agar mereka disuraikan secara kekerasan.

Apabila Ali RA bersama Hasan dan Husain RA datang meminta izin untuk menyuraikan mereka, Uthman RA meminta agar mereka dibiarkan kerana beliau telah menjawab segala persoalan yang dikemukakan.

3. Demonstrasi Khawarij di Kufah

Golongan Khawarij di Kufah dikatakan melibatkan sekitar 12,000 orang sebagai bantahan terhadap isu Tahkim. Ali RA kemudiannya menghantar Abdullah bin Abbas RA untuk berdialog dengan mereka.

4. Perhimpunan Berkaitan Pembunuhan Uthman RA

Aisyah RA, Talhah RA dan Zubair RA berhimpun di Mekah berkaitan tuntutan terhadap pembunuhan Uthman RA. Muawiyah RA pula mengambil tindakan di Siffin dengan menuntut keadilan terhadap pembunuhan Uthman RA.

📝 Kesimpulan

Demonstrasi mempunyai asas perbahasan dalam sejarah Islam sejak zaman salaf, dengan syarat ia dilakukan dalam batas yang dibenarkan syarak.

🔹 ISU KE-8: FIQH NASIHAT KEPADA PENGUASA

📌 Persoalan Utama

Apabila berlaku penyalahgunaan kuasa oleh pemimpin, timbul persoalan:

Apakah kaedah yang sesuai dalam politik Islam untuk melakukan pembetulan terhadap penguasa?

🕌 Pendekatan Salafiyah

Menurut pendekatan Salafiyah, konsep fiqh nasihat ialah memberikan teguran secara rahsia, antaranya dengan mengambil tangan pemimpin dan menasihatinya secara peribadi.

Mereka berpandangan bahawa menegur pemimpin secara terbuka adalah dilarang.

⚔️ Pendekatan Khawarij dan Hizb al-Tahrir

Pendekatan Khawarij dan Hizb al-Tahrir pula berpandangan bahawa tindakan penguasa hendaklah ditegur secara terbuka.

Pandangan ini dikaitkan dengan contoh dalam sejarah salaf tentang teguran terhadap khalifah secara terbuka.

💡 Pandangan Dr. Yusuf al-Qaradawi

Menurut Dr. Yusuf al-Qaradawi, konsep nasihat secara rahsia dengan menarik tangan penguasa mungkin tidak lagi sesuai dalam semua keadaan.

Hal ini kerana keadaan pemerintah pada zaman moden berbeza dengan pemerintah pada zaman salaf yang lebih dekat dengan ulama dan lebih mudah menerima teguran.

⚖️ Kesimpulan

Isu ini termasuk dalam perkara khilaf dan tidak boleh dianggap secara mutlak bahawa teguran kepada penguasa mesti dilakukan secara rahsia sahaja.

Sebaliknya, pendekatan yang digunakan perlu dilihat berdasarkan:

• Uruf
• Keadaan semasa
• Konteks pemerintahan
• Keberkesanan pendekatan

🔹 ISU KE-9: FIQH TAAT

📌 Dua Pandangan Utama

Dalam isu ketaatan kepada pemimpin, terdapat dua pandangan utama.

① Pendekatan Salafiyah

Sebahagian ulama Salafi berpandangan bahawa fiqh taat kepada pemerintah merupakan sebahagian daripada prinsip akidah.

Mereka menganggap ketaatan kepada pemimpin termasuk dalam dasar tauhid dan menjadi kewajipan agama.

Antara pandangan yang dinukilkan ialah pandangan sebahagian ulama seperti Syeikh Barjas dalam kitab Mu‘amalat al-Hukkam.

② Pandangan Jumhur Ulama

Menurut majoriti ulama, ketaatan kepada pemimpin bukanlah isu akidah atau tauhid, tetapi termasuk dalam:

Siyasah Syar‘iyyah dan Muamalat.

Ketaatan kepada pemimpin adalah ketaatan yang bersyarat, iaitu selagi tidak bercanggah dengan syarak dan dalam perkara yang makruf.

⚠️ Permasalahan yang Timbul

Permasalahan timbul apabila ketaatan kepada pemerintah dianggap sebagai isu akidah.

Kesannya, seseorang yang berada dalam parti pembangkang atau mempunyai pandangan politik yang berbeza boleh dianggap secara automatik sebagai tidak taat kepada pemerintah.

Sedangkan:

Perbezaan politik tidak semestinya bermaksud menolak kewajipan taat kepada pemimpin dalam perkara yang makruf.

📝 Kesimpulan Kecerdasan Buatan (AI)

Perbahasan fiqh taat perlu dibezakan antara ketaatan dalam perkara makruf dengan perbezaan pandangan atau persaingan politik.

Ketaatan kepada pemimpin tetap mempunyai batas dan tidak bermaksud seseorang wajib menerima setiap tindakan atau keputusan pemerintah tanpa kritikan atau perbezaan pandangan.