Isu 1: Politik sebagai Isu Akidah atau Muamalat?
Antara persoalan penting dalam fiqh politik ialah sama ada politik tergolong dalam isu akidah atau isu muamalat.
Dalam tradisi keilmuan di Arab Saudi, politik lazimnya dibincangkan sebagai sebahagian daripada isu akidah dan usul al-Sunnah. Sebaliknya, menurut pandangan jumhur ulama, politik tergolong dalam ruang lingkup muamalat, iaitu hukum-hakam yang mengatur hubungan sesama manusia, termasuk hubungan antara rakyat dengan pemerintah.
Perbezaan dalam mengklasifikasikan politik ini telah melahirkan pendekatan yang berbeza. Sebahagian kelompok Salafi yang berpegang bahawa politik ialah sebahagian daripada usul akidah cenderung mengambil pendirian yang lebih tegas dalam isu-isu politik kerana menganggapnya setaraf dengan persoalan tauhid. Ini adalah satu kesilapan.
Berdasarkan pengalaman saya bersama gerakan Ikhwan al-Muslimin suatu ketika dahulu, politik tidak dianggap sebagai usul akidah. Sebaliknya, ia diletakkan sebagai salah satu usul dalam fikrah (pemikiran) gerakan. Antara prinsip utama yang mereka tekankan ialah bahawa Islam merupakan agama yang syumul, merangkumi seluruh aspek kehidupan termasuk politik dan pentadbiran negara.
Begitu juga dengan PAS yang meletakkan politik Islam sebagai salah satu asas penting dalam perjuangannya serta menganggapnya sebagai usul agama (sebahagian daripada prinsip-prinsip asas agama menurut kerangka pemikiran parti tersebut).
Persoalan yang timbul ialah: adakah politik merupakan sebahagian daripada usul akidah atau termasuk dalam fiqh muamalat Islam?
Sekiranya kita merujuk kepada pembahagian disiplin ilmu dalam Islam yang lazim diterima oleh para ulama, politik lebih hampir dikategorikan sebagai sebahagian daripada fiqh muamalat dan siyasah syar’iyyah, bukannya usul akidah. Namun demikian, perbezaan pandangan dalam isu ini wajar dihormati sebagai sebahagian daripada khilaf yang berlaku dalam tradisi keilmuan Islam.
Sumber: Wacana Fiqh Politik Menurut Al-Quran Dan As-Sunnah oleh Sheikh THTL Al Jazan
